Ο Γιώργος απο την Ιταλία

Ο μικρός μας ήρωας προχωρούσε στον δρόμο, ήταν απόγευμα κατά της 5:30, έπρεπε να παει κάτι τιμολόγια και να συναντήσει ένα πελάτη, σκεφτόταν ότι ήταν Πέμπτη, ωραία μέρα , διότι μετά ακολουθούσε η Παρασκευή που στην Παρασκευή πλησιάζει πιο πολύ το Σάββατο που σχολνούσε στης 1 και είχε 42 ώρες δικές του να κάνει ότι θέλει, να μαζέψει δηλαδή το σπίτι του , σαν καλός εργένης , να παει για ψώνια , αφού δεν προλάβαινε στη μέση της εβδομάδας, να διαβάσει την αγαπημένη του εφημερίδα , την ώρα που ψήνει το φαγητό του, να παει καμία βόλτα με την αγαπημένη του μηχανή και αν κάνει καλή μέρα καμία γρήγορη εκδρομή μέχρι την θάλασσα …. Την λάτρευε την θάλασσα… όλη του η ζωή ήταν ένα όνειρο γεμάτο θάλασσα ….
Χαμένος στις σκέψεις του και προχωρώντας γρήγορα άκουει μια φωνή
«Ρε συ…… που σε ρε Μαλάκα»
«?????????» απόρησε
«Σε μένα μιλάτε κύριε?»
«Ρε συ ο Γιώργος είμαι από την σχολή..»
«Ρε συ Γιώργαρε??? Που σε ρε φίλε? σε χάσαμε τι γίνετε?» μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου είχε σκανάρη ολόκληρη την εμφάνιση του, υφασμάτινο παντελόνι με τσάκιση, ένα πολύ όμορφο φωτεινό πουκάμισο , μια καλαίσθητη γραβάτα και ένα ζευγάρι παπούτσια που θα ζήλευε ο κάθε μορφονιός της πόλης
«Καλά πως άλλαξες έτσι? Που πήγαν τα dirty jeans τα μπλουζάκια του ευρου και τα αθάνατα αθλητικά σου?»
«Ααααα…… πανε αυτά φίλε τώρα πια σοβαρέψαμε..»
«Ασε μας ρε Γιώργο εσύ? Το παιδί του Bob Marley ? για πες που βρίσκεσαι τι κάνεις? Έμαθα oτι παραίτησες την σχολή διότι σου έβαλε της φωνές ο…….. και σε είπε άχρηστο κλπ κλπ ισχύει?»
«Ναι δυστυχώς… με πήρε πολύ από κάτω…. έπρεπε να φύγω…. ήθελα να την τελειώσω εδώ … αλλά ήξερα ότι με τέτοιο καυγά δεν θα έπαιρνα πτυχίο ούτε σε μια δεκαετία, έτσι αποφάσισα να φύγω και να πάω στο εξωτερικό»
«Κάτσε κάτσε θα με τρελάνεις…. Πως ρε Γιώργαρε αφού από φράγκα δεν είχες μια, σε καφετέρια δούλευες για να έχεις χαρτζιλίκι και με το ζόρι πλήρωνες το νοίκι σου… Που βρήκες τα λεφτά??»
« Τα λεφτά για να φύγεις δεν είναι πολλά, μάζεψα μια χιλιάρα ευρώ, πήρα μια βαλίτσα με όσα ρούχα είχα και έφυγα για Ιταλία»
«Έλα ρε Ιταλία ???και?»
«Εεεεε... όπως ξέρεις είχα κόλλημα, ήθελα να πάω μια φορά στην ζωή μου , τι στο καλό μάθαινα τα ιταλικά τόσο καιρό? μονο για την ιταλίδα σερβιτόρα στο παγωτατζιδικο?» γελάνε και οι δυο

«Ετσι πηρα την απόφαση και πήγα…. Δούλεψα σε μια εταιρία που νοικιάζει σκαλωσιές, λύσε-δέσε-κουβάλα… εύκολη σχετικά δουλεία , δουλεύαμε 9ωρες την μέρα και περνάμε τον βασικό 1300 εύρο»
«1300!!!! Εννίαωρο??? Τι λες τώρα? Για πες..»
« Ναι δύσκολα …. Αλλά τώρα είναι καλύτερα , έμαθε το αφεντικό μου ότι σπούδαζα μηχανολόγος, με ρώτησε άμα γνωρίζω Αcad (σχεδιαστικό πρόγραμμα ) και τώρα σχεδιάζω τις μεταλλικές κατασκευές μας, έτσι βρήκα τα χρήματα να τελειώσω της σπουδές μου στην Ιταλία πια »
«Άντε ρε…. και τώρα τι γυρεύεις εδώ ? διακοπές?»
«Ναι θα κάτσω 10 μέρες και μετά από 2 μήνες θα ξανά έρθω για 15 μέρες »
«Θα μας τρελάνεις τελείως ρε Γιώργο? Τι κάνεις πίπες του διευθυντή ? » γελώντας ο Γιώργος και με απόλυτη φυσικότητα του απαντάει
«Απλά της είχα προγραμματίσει εδώ και καιρό, άσε δε που τον πρώτο χρόνο επειδή δεν είχα λεφτά δούλευα κάθε μέρα , έτσι μου χρωστάγανε άδεια από πέρυσι 35 μέρες και για να μην την χάσω με διώχνουν υποχρεωτικά..»

«Ααααα τώρα κατάλαβα» λεει με ύφος απορίας και θαυμασμού
«Εσύ τι κανείς πτυχίο πήρες??»
«Ναι πήρα δουλεύω σε μια εταιρία εμπορική- κατασκευών»
«Μπράβο ρε συ έκανες το όνειρο σου πραγματικότητα αν θυμάμαι καλά πάντα ήθελες να ασχοληθείς μ’ αυτά και?? Ευχαριστημένος????»
«Ουυυυυ απόλυτα» απαντάει με ειρωνικό ύφος
«Γιατί ρε συ»
«Άστο ρε Γιώργο» κοιτάζει το ρόλοι του «πρέπει να φύγω μια άλλη φορά είναι μεγάλη ιστορία»
«Να πάρε με τηλέφωνο χάρηκα που σε είδα φίλε μου»

Του δίνει μια κάρτα με το τηλέφωνο του και χάνετε στο πλήθος….

Τι είχε παει στραβά ? γιατί αισθανόταν άδειος? Μήπως του έφταιγε η δουλεία του …. αφού την λάτρευε όσο σκληρή και αν ήταν , μήπως διότι ο Γιώργος κατάφερε να ξεφύγει από το προβληματικό εργασιακό σύστημα της Ελλάδας?? Και τώρα τον ζηλεύει?... όχι διότι αυτός επέλεξε να κάτσει στον τόπο που τόσο τον λατρεύει …. Τότε τι είναι? γιατί αισθάνεται αδικημένος….. διότι ο Γιώργος είχε ένα πράγμα περισσότερο από αυτόν… χρόνο…. χρόνο για ξεκούραση, χρόνο για εφημερίδα, χρόνο για γυμναστική , χρόνο για…..θάλασσα ….Ναι ο Γιώργος είχε περισσότερο χρόνο να παει στην θάλασσα από αυτόν που έμενε δίπλα της … συνέχισε το βήμα του γοργά ,είχε αργήσει 10 λεπτά…. «θα κάνω και εγώ την προσπάθεια μου για αλλαγή»σκέφτηκε, σταματάει, σηκώνει το βλέμμα του ψηλά, κοιτάζει και χαμογελά…… «Από σήμερα και κάθε Σάββατο θα παίζω και ένα τζοκερ ποτέ δεν ξέρεις….»

Εμπνευσμένο από τον άρθρο της καθημερινής «Χαμηλοί μισθοί , ακριβή ζωή στην Ελλάδα » 6-11-2005