Τι ειρωνεία

Μετά από μια συζήτηση μ’έναν φίλο του αφιερώνω τα παρακάτω..

Τα χρόνια σου κλεισμένα σε φακέλους, δεν πρόλαβες να μοιραστής όσα ήθελες μ’ αγγέλους στα 75 σου μια αρρώστια και αναμνήσεις, σε κάνανε, γέροντα, ένα όνειρο να ζήσεις

Mα ας πάρουμε τα πράγματα όλα απ’την αρχή, παμε να ζήσουμε σε μια άλλη εποχή εκεί που στα 25 σου φιλοδόξως και νέος απ’την ζωή δανείστηκες, βάρη το χρέος, σκυμμένος σε χαρτιά, είχες πάντα το κεφάλι, για να πλουτίζουνε οι άλλοι, ήσουν και εσύ απ’τους καλούς του λογιστές, φίλος με τους αριθμούς και οι πράξεις σου σωστές , απ’αυτους που το χέρι δεν απλώνουν, απ’ αυτούς που τα λάθη διορθώνουν, που είναι τριγύρω τους οι δαίμονες, χορεύουν, αυτοί εκεί μονάχα τίμια δουλεύουν και η εντολή νάνε το στόμα σου κλειστό, σε κείνους μοιάζει ευχαριστώ, και η υποχρέωση όσο παει και μεγαλώνει, ενώ κρυφά ένας πειρασμός συνέχεια μέσα της φουντώνει, όμως εσένα που έμεναν όλα μονο μια σκέψη για πες μου αν υπήρχε ένας που να το είχε πιστέψει ότι δεν άπλωνες τα χέρια σου σε λεφτά ξένα και ότι δεν έχεις κρύψει για μετά όλα τα κλεμμένα, ύποπτοι όλοι μαζί σου, ακόμα και οι λίστες και αλήθεια φταις, γιατί πάντα η ζωή, τους τίμιους πονάει ενώ τους κλεφτές με τύχη τους κερνάει τι ειρωνεία…..

Και έτσι μετά από τόσα χρόνια και τόσο πόνο και αφού το όνειρο και αυτό σ’ άφησε πάλι μονο, με μια αρρώστια που τα πάντα σου έχει πάρει και άρχισε ο χάρος την ζωή σου να φλερτάρει, κάνοντας έτσι να γυρίζει στο μυαλό σου, όλα αυτά που απέφευγες για το καλό σου και όσα είχες πει χαμένα τώρα στην ντροπή, να σου βαραίνουν την ψυχή, εσύ που ήσουν γεμάτος ηθική, που οι τριγύρω σου φαίνονταν κακοί, τώρα τι θες? που γι’όλα αυτά έχεις ενοχές? γιατί σταμάτησες να λες? πως "ο θεός για όποιον κλέβει είναι μικρός και ο κλεφτής φεύγει μονάχος, ενώ ο τίμιος που έχει μάθει να πονάει έχει έναν άγγελο μαζί να τον φυλάει"

Μα ειρωνεία η μεγάλη ειναι που θες, το τέλος σου να είναι αξιοπρεπές και για να πληρώσεις μονάχος σου την κηδεία, απλώνεις χέρι για να κλέψεις τι ειρωνεία…..

Στο Ρόδων το LIVE στης 5 Φλεβάρη……

ACTIVE MEMBER….

Τα καλύτερα που έχω διαβάσει αυτόν τον καιρο…

«Βγάλαμε την ΤV από την πρίζα»

«Η Φωτεινή πλευρά της κρίσης»

«Μοναδικός μύκητας μετατρέπει το ξύλο σε φυσικό αέριο»

Και ο θεός ο ίδιος δεν με σταματά να γράφω σ’αυτό το blog!!!!!!

Οικογενειακή Παιδεία

Αν με ρωτούσε κανείς τι θα έκανα αν ήμουν μια μέρα παντοδύναμος, θα έλεγα όλα τα παιδία του κόσμου ευτυχισμένα. Πιστεύω ότι ένα μεγάλο πρόβλημα της σημερινής μας κοινωνίας είναι η παιδεία που σέρνει ο καθένας από το σπίτι του .Το πόσο ήρεμη είμαστε ή ευέξαπτη , αν έχουμε την τάση να παρασυρόμαστε σε πειρασμούς (κάπνισμα , αλκοόλ κ.λ.π) ή να είμαστε πολύ ισχυρή χαρακτήρες, αν θέλουμε να κυριαρχούμε στον χώρο μας η απλός μας αρέσει να παρατηρούμε, πολλές φορές δεν εξαρτάτε από το επίπεδο της μόρφωση μας αλλά από την επιρροή της σχέσης των γονέων μας . Πολλές βίαιες ή παράτολμες συμπεριφορές έχουν ένα υπόβαθρο, κατά την γνώμη μου, στα βιώματα του κάθε ανθρώπου μέσα από την ίδια την οικογένεια του.

Η κάθε ελληνική οικογένεια έχει κάποια δομή που στηρίζετε, άλλοτε δημοκρατική, άλλοτε ιεραρχική και άλλοτε φιλελεύθερη. Η καθεμία από αυτές έχει τα θετικά της και τα αρνητικά της , όμως όλες έχουν ένα κοινό πρόβλημα-σκοπό , την επιβίωση. Η αυξημένη πίεση που επικρατεί στο κοινωνικό μας περιβάλλον ευθύνεται πολλές φορές και για τις εντάσεις που αναπτύσσονται μέσα στην οικογένεια, που μπορεί να είναι παροδικές και ανώδυνες για το ζευγάρι, αλλά μόνιμες και πολλές φορές καταστροφικές για τον χαρακτήρα ενός μικρού παιδιού . Καυγάδες, φωνές, εντάσεις, βίαιες συμπεριφορές αλλά και υπερπροστασία, εγκλεισμός, αδιαφορία και αποχή από τις μικρές καθημερινές οικογενειακές στιγμές μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά τον χαρακτήρα ενός παιδιού. Η λύση δεν είναι να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στα παιδία μας η λύση είναι να αυξήσουμε περισσότερο τον ποιοτικό χρόνο μέσα στην οικογένεια μας, μια δραστηριότητα με την συμμετοχή όλης της οικογένειας μπορεί να φέρει την απόλυτη ηρεμία και λύση σ’ένα καθημερινό πρόβλημα . Ένα παιχνίδι, μια ιστορία και μια συμβουλή μπορούν να λύσουν προσωρινούς προβληματισμούς του παιδιού αλλά και δικά μας καθημερινά προβλήματα. Η αποφυγή εντάσεων μέσα στο σπίτι και η επίλυση οικογενειακών προβλημάτων εκτός του οικογενειακού περιβάλλοντος και μακριά από των χώρο που βρίσκετε το παιδί, είναι η λύση, πολλές φορές, να μην επηρεάσουμε την ηρεμία του χώρου που αναπτύσσεται ένας αυριανός πολίτης.

Δεν είναι δύσκολο , απλό είναι , φτάνει κάθε ένας απο εμας, να κάνει μια αυτοκριτική και να βελτιώσει μ’ απλούς τρόπους προβλήματα της καθημερινότητας αλλα και του χαρακτηρα του. Μ’αυτό τον τρόπο δεν θα γίνουν μονο τα παιδία μας καλύτεροι πολίτες αλλά και εμείς….

Εμπνευσμένο από την εκπομπή «Το κουτί της Πανδώρας», του Κώστα μπαξεβάνη, με θεμα: ΠΑΙΔΕΙΑ

Καλημερα με ..... τρακαρισμα ..

ΓΚΚΚΚΚΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΡΡΡΡΡΡΡΡΡ ΜΠΑΜ!!!!!!!!!!!!!!!!!

Νεότερα… σε λίγο….

Πέντε τρίχες

Τόσες θα μας απομείνουνε μ’αυτά που ακούμε 40% αύξηση στους μισθούς των διοικητών των ασφαλιστικών ταμείων… Θα μου πεις έπεσε το χρηματιστήριο οι επενδύσεις έχουν παγώσει….εεεεε μια αύξηση την θέλουνε πως θα ζήσουνε με 4000-5000 euro μισθό. Παραθέτω την αντίδραση μου, σε video, μόλις άκουσα την είδηση από συνάδελφο

Η Καλή μέρα απ’το πρωί φαίνετε

Α)Κάτι πήρε τ’ αφτί μου ότι ο Βγενοπουλος ετοιμάζετε για κόμμα, εδώ ο κόσμος χάνετε…. Με 30% τα μεγάλα κόμματα που πάει ξυπόλητος στα αγγούρια μου λες?

Β) Η εκκλησία της Ελλάδος εχτές στην αρχή της συνεδρίασης αγόρασε μετοχές της τράπεζας Ελλάδος άξιας 20.000.000 Euro !!!!!! και μετά βγαίνει ο παπάρας και μας λέει ότι όλες οι διαδικασίες στην Μόνη βατοπεδιου ήταν νόμιμες και πως θα προσφύγει στα ευρωπαϊκά δικαστήρια..…. Ε ρε… μας δουλεύουνε κανονικά και το χειρότερο…… το δεχόμαστε

Γ)Βγήκανε όλοι εχτές και κλαίγανε για τον άνθρωπο που χάνει το σπίτι του για 1800 euro, κράξιμο στο κράξιμο κάνανε πίσω και δεν κατασχέσανε το σπίτι… να και κάτι καλό που συνέβηκε από τα ΜΜΕ

Δ) Στους 215 έφτασαν οι νεκροί από τον φονικό σεισμό στο Πακιστάν www.in.gr ….Αυτα είναι τα χειροτερα…

Ο μικρος ηρωας και οι ρακες

Ο μικρός μας ήρωας γυρίζει σπίτι του , άλλη μια μέρα στην δουλεία έχει τελειώσει. Πηγαίνει σιγά σιγά με την αγαπημένη του μηχανή, δεν βιάζετε, εξάλλου όλη την μέρα τρέχει σαν τον τρελό, ειδικά τώρα με την ύφεση που επικρατεί στην αγορά δεν κάθετε καθόλου «πήγαινε να πάρεις την επιταγή» «τρέχα στην τράπεζα» «Πάρε τον τάδε πελάτη τηλέφωνο και προσπάθησε να τον πείσεις» και ένα σορό άλλες μαλακίες, αλλά τώρα δεν τον ενδιαφέρουν όλα αυτά, περισσότερο νοιάζεται τι θα φάει τώρα που γυρνάει σπίτι , όλη μέρα στην δουλεία, δεν μαγειρεύουν και τα τσικάλια μόνα τους.

Καθώς πλησιάζει σπίτι του μια γλυκιά μελωδία γαργαλάει τα αυτιά του, ένα γλυκό συνοθύλευμα κιθάρας, μαντολίνου, λαούτου και φωνών , κοιτάζει δεξιά αριστερά μα τίποτα δεν φαίνετε, όσο πλησιάζει στο σπίτι του τόσο δυναμώνει ο ήχος , «από που έρχεται?» αναρωτιέται. Παρκάρει την μηχανή του και τότε πλέων καταλαβαίνει, ο γείτονας του ο κ. Γιώργος βγάζει την Ρακί, το ρακοκάζανο που λέμε, το είχε ξεχάσει τέλειος , «πως περνάει έτσι ο καιρός» αναρωτιέται , ποτέ πέρασε το καλοκαίρι, ποτέ ο τρύγος και τώρα αυτήν την περίοδο βγάζουνε οι μερακλήδες την ρακί τους στην Κρήτη. Πίσω από το σπίτι του Κ. Γιώργου έχουν στήσει πανηγύρι όμορφα τραγούδια και γέλια ,τι ωραίο συναίσθημα, είχε ν’ ακούσει πολύ καιρό έναν άνθρωπο να γέλα, όλοι γκρινιάζανε δίπλα του. Καθώς πάει ν’ ανοίξει την πόρτα ακούει μια γυναικεία γλυκιά φωνή να λέει το όνομα του, γυρνά και βλέπει πίσω του την γυναίκα του κ. Γιώργου «τώρα σχόλασες?» «Ναι» απαντάει εκείνος «Έχεις τίποτα να κανείς?» πάντοτε διακριτική η κύρια Μαρία σκέφτεται «Όχι» «Ε, τότε έλα στην παρέα μας βγάζουμε την ρακί σήμερα» χωρίς δεύτερη σκέψη και αφού δεν είχε τίποτα καλύτερο να κάνει «εντάξει δυο λεπτά να αφήσω την τσάντα μου» απαντά γεμάτος ενθουσιασμό .

Καθώς πλησιάζει στην αυλή του γείτονα βλέπει τους οργανοπαίχτες και μια παρέα από 3 άτομα να κάνουν εβίβα όλοι μαζί, μολις καταλαβαίνουν την παρουσία του φωνάζουν «καλός το νε , κάτσε , πάρε μεζέ ποτήρι και κάτσε» το τραπέζι είχε όλα τα καλά ελιές, ντάκο με ντομάτα , πατάτες στην θράκα , σαρδέλες, φάβα και μια μεγάλη γαβάθα φασολάδα.

Δεν προλαβαίνει να κάτσει και το ποτήρι του γέμισε με ζεστή ρακί «δοκίμασε … θέλω την γνώμη σου και μην μου πεις ψώματα ε?» πίνει μια γουλιά και μια μικρή γλυκιά φλόγα αργοκατεβαίνει τον λαιμό του και ύστερα σιγοσβήνει στο στομάχι του «Καταπληκτική κ.Γιωργο και ευκολοπιότη» γελάσανε και τα μουστάκια του κ.Γιωργη «ναι αλλά όχι μόνο ρακί φάε και πράμα» δεν ήθελε δεύτερη κουβέντα , εξάλλου όλη μέρα ήταν με μια μπουγάτσα και τρεις καφέδες.

Λίγο η μουσική, λίγο το φαγητό ξεχάστηκε, τα αστεία οι πλάκες το ένα μετά το άλλο. Κάποια στιγμή σταματάνε το τραγούδι οι οργανοπαίχτες, έτσι για να ξαποστάσουνε και να τσιμπήσουν κάτι «και πως πάνε οι δουλείες?» ρωτάει ο μικρός μας ήρωας τον κ.Γιωργο, γυρίζει τον κοιτάζει μ’ένα βλέμμα χαράς και του απαντά «όπως πηγαίνανε πάντα κούτσα, κούτσα, αλλά δόξα τον θεό» σηκώνετε όρθιος δείχνει την παρέα και ολοκληρώνει «καλά την βγάζουμε μέχρι τώρα» Γέλια και ένα μεγάλο χαμόγελο αμηχανίας έχει αγκαλιάσει το πρόσωπο του μικρού μας ήρωα, μπροστά του , μετά από πολύ καιρό έβλεπε έναν άνθρωπο ευτυχισμένο…..